BETTY YA DA DİĞERLERİ VE SİZİNKİ
BENİM ÇOCUKLUK KAHRAMANIM ASLINDA ORKODUR YA DA SNOOPY YA DA RED KİT YA DA CASPER YA DA SEVDİKLERİMİN HEPSİ...NİYE Bİ TANEYLE SINIRLI OLSUN Kİ!!!!
AMA BU BENCE EN SEVİMLİSİ...
PEKİ YA SİZİNKİ??
3/2/2006
BENİM ÇOCUKLUK KAHRAMANIM ASLINDA ORKODUR YA DA SNOOPY YA DA RED KİT YA DA CASPER YA DA SEVDİKLERİMİN HEPSİ...NİYE Bİ TANEYLE SINIRLI OLSUN Kİ!!!!
AMA BU BENCE EN SEVİMLİSİ...
PEKİ YA SİZİNKİ??
Konu: Güzel Bir soru :)
Benim Cocukluğum Köyde Gecti ve o yıllarda köyüzmüde hiç televizyon yoktu. Amcamın pille çalışan bir radyosu vardı..Hep onda haberleri,TRT Erzurum Radyosunda Şarkıları, Gece Saatlerinde Masal saati diye bir Program vardı En cokta onu severdim :)..Ahhh Ahh Ne günlerdi.. Hep onları dinleyerek Büyüdük.. 5 Yaşımda Falan Köyümüze ilk siyahbeyaz bir televizyonu Amcamlar Almışlardı. Bir merakla gider karıncalı olsa bile seyrederdik. :) Benim Hobim ise o yıllarda Kara Şimşek dizisi idi.. Hiç Kaçırmazdım :) Babam "Hadi oğlum işimiz var" dediği halde ne pahasına olursa olsun gider izlerdim :) Tabii akşamda fırcamızı da yerdik :) Bir bisikletim, Bir patenim veya bir bilgisayarım olmadı ama geneden cook güzeldi cocukluk yıllarım...
Bağlantı »
Konu: benim çizgi kahramanlarım
sevimli hayalet casper süper bir karakter bence
sonra ayı yogi,tweety ,pembe panter eskiden çizgi filmler bir başkaydı şimdi şiddete ağırlık veriyor .sanırım bu konuda tepkimizi dile getirmeliyiz :(
Bağlantı »
Konu: Ben hala izlerim çizgi filmleri :)
Hala büyütemedim çocuk kalbimi. Okadar güzel oluyorlar ki hep kötüler kaybediyo iyiler kazanıyo sonunda. Mesala şirinler Gargameli hep hüsrana uğratırlar...Gerçekte de böyle aslında ama fark etmeden gerçekleşiyo herşey...
Düzenleyen crybaby gün: 4/2/2006 saat: 02:29
Bağlantı »
Konu: BENİM BÜYÜDÜĞÜM KÖYLERDE TV YOKTU...
Bu yüzden benim kahramanlarım masal kahramanlarıydı.O zamanki masallarda da,anımsıyorum hep krallar,kraliçeler,prensler,prensesler olurdu.Yani pek fazla şansımız yoktu bu konda.Ama,bizim de zamane çocuklarından farklı olarak yaptığımız şeyler vardı,acaba biz daha mı şanslıydık?
Çekinmeden akşamlara kadar bahçede,sokakta oynamak,istediğimiz zaman deniz kıyısına gitmek,girmek,yüzmek,denizin temiz tuzlu suyunda ekşi narları tuzlandırıp yemek,cebimize tuz doldurup beğendiğimiz ağaçların çağlalarını cebimizdeki tuza batırıp yemek,ayrıca mevsimine göre,incir,hurma,portakal ağaçlarının myevalarını dalından koparıp yemek...
Ha bir de çok az da olsa gidebildiğimiz sinemalardaki çocuk artistler.Benimki o zaman pek çok kız çocuğunun hayallerini süsleyen Ayşecik'ti...
Gaz lambasını arkama alır,nedense belime annemin eşarbını bağlar,"Ayşecik gibi" oynar,duvara düşen gölgemi izlerdim,büyük bir keyifle.Gelen konuklara gösteri yapardım,belki de "kahramanım" değil,idolümdü.
İşte "eski ama içindeki çocuk eskimemiş" bir anneden bir uzun yorum:)
Bağlantı »